Miesiąc: listopad 2024

Cichutek, Milutek i Malutek – 31

Cichutek, Milutek i Malutek postanowili wybrać się w podróż dookoła świata. Przygotowywali się do tego bardzo starannie. Trwało to dość długo, bo wszystko robili pomalutku i powolutku. Wreszcie cała trójka zmęczyła się przygotowaniami i uznała, że zostają w domu. Później czasem któryś z nich wspominał o wyruszeniu w podróż, ale wtedy pozostali przypominali mu, jak męczące były same przygotowania. Nie zarzucili jednak tego marzenia i niekiedy siadali w wygodnych fotelach, żeby sobie opowiadać o tym, jakie przygody mogliby przeżywać, gdyby jednak kiedyś wyruszyli w swoją podróż. Kiedyś…

Autor: Ewa Damentka

Iskiereczka spadła – 6

Iskiereczka spadła z trzaskiem na kamienną podłogę, budząc małego chłopca. Spojrzał na kominek zaspanymi oczami i szybko oprzytomniał, bo w tańczących płomieniach zobaczył swoją rodzinę, której nie widział od ponad roku. Byli tam jego rodzice oraz dwie siostry. Zaprosili go do wspólnej zabawy, na co chłopiec chętnie się zgodził.

Autor: Sokolik

Mała ławeczka – 79

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często mijali ją różni ludzie oraz pewna emerytka, która często na niej odpoczywała.

Pewnego ranka, kobieta przyszła tu na spacer. Gdy była przy wierzbie, zaskoczył ją nagły brak ławki. Zastanawiała się, kto ją stąd zabrał? Poszła dalej, nieco smutna.

W głębi parku zobaczyła właśnie tę ławeczkę. Przyspieszyła kroku i przyjrzała się jej dokładnie. Wiedziała, że to ona. Uśmiechnęła się szeroko i delikatnie pogłaskała ją ręką. Z radością usiadła na niej i obserwowała otoczenie.

Autor: Sokolik

Cichutek, Milutek i Malutek – 30

Cichutek, Milutek i Malutek postanowili wybrać się w podróż dookoła świata. Przygotowywali się do tego bardzo starannie. Trwało to dość długo, bo wszystko robili pomalutku i powolutku. Wreszcie cała trójka mogła odhaczyć na długiej niczym papier toaletowy liście ostatnie zadanie do wykonania przed podróżą. Pod numerem 287 znajdowało się zdanie: „Spójrzmy sobie głęboko w oczy i uśmiechnijmy się do siebie życzliwie, dając tym wyraz zaufaniu, że los będzie nam sprzyjał w okrążaniu świata”.

Autor: Gwiazdeczka

Iskiereczka spadła – 4

Iskiereczka spadła z trzaskiem na kamienną podłogę, budząc małego chłopca. Spojrzał na kominek zaspanymi oczami i szybko oprzytomniał, bo w tańczących płomieniach zobaczył gruszkę i pietruszkę. Chłopiec zastanawiał się, czy na pewno się obudził, czy dalej śpi. Jego rozważania przerwał głos gruszki, która odezwała się do pietruszki, mówiąc, że raczej nie powinno ich tu być. Przerażona pietruszka wyskoczyła z ognia jak poparzona, ciągnąc za sobą ospałą gruszkę. Chłopiec długo jeszcze siedział jak wryty, tępo patrząc w ogień i próbując zrozumieć, co się właściwie stało.

Autor: Gwiazdeczka

Przez kawiarniane okno – 84

Przez kawiarniane okno widać było chodnik, ulicę, kawałek placu i ludzi, idących chodnikiem lub przechodzących przez ulicę i plac. Było późne popołudnie, przechodniów było wielu – cały tłum. Szli duzi i mali, starzy i młodzi, a wśród nich cyrkowy klaun, który zabawnie podskakiwał i przyciągał uwagę przechodniów. Miał ze sobą koszyk, w którym trzymał słodycze. Podchodził do każdego dziecka i częstował cukierkami. Nawet jeden dorosły mężczyzna skusił się na poczęstunek.

Autor: Sokolik

Iskiereczka spadła – 3

Iskiereczka spadła z trzaskiem na kamienną podłogę, budząc małego chłopca. Spojrzał na kominek zaspanymi oczami i szybko oprzytomniał, bo w tańczących płomieniach zobaczył swoją niedawno zmarłą mamę. On i jego rodzeństwo bardzo cierpieli i tęsknili za nią. Teraz zobaczył ją w tańczących płomieniach. Uśmiechała się do niego i mówiła: „nie martw się, będzie dobrze. Znajdziesz swoje szczęście. Wierzę w ciebie”. Chłopczyk patrzył z zachwytem i nawet nie zauważył, że po policzkach ciekną mu łzy. Rodzeństwo obudziło się i zaczęło go pocieszać. Nie zauważyli mamy, ale chłopiec nadal ją widział. Jego serduszko ogrzewało się i leczyło. Ten obraz towarzyszy mu przez całe życie. Dobrze wie, że mama zawsze była, jest i będzie przy nim.

dla Wojtka napisała Ewa Damentka