Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który długo kazał na siebie czekać. Jednak wszyscy siedzieli przy stole cierpliwie. Czuli domowe ciepło. Gdy wybiła godzina 22, w progu mieszkania zjawiła się kobieta. Była ubrana w błękitną sukienkę. Jej twarz była gładka i delikatna jak u dziewczynki. Była to wróżka, która chętnie z nimi została na cały wieczór.
Autor: Sokolik