ćwiczenia literackie
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią napływającą znad pobliskiej rzeczki. Tam leżały na trawie trzy osoby i regenerowały siły. To było dla nich idealne miejsce.
Autor: Sokolik
Latający dywan unosił się nad miastem. Nie był widoczny dla nikogo, gdyż otulała go ciemna noc. Jego pasażer uważnie przyglądał się miastu i oświetlonym budynkom – zarówno pałacom, jak i małym domostwom. Szukał ciekawych detali, wzorów i elementów. Nie skupiał się tylko na bryłach budynków. Z wysokiego punktu widzenia miasto wyglądało urokliwie, światła podkreślały piękno i charakter budynków. Przyglądał się odbiciu pałaców na wodzie. Cieniom świateł miasta na granatowym niebie. Podziwiał piękno miasta – połączenie nowoczesności z klasyką.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Rybak wyciągał z wody ciężką sieć. Wśród miotających się ryb zobaczył coś podobnego do pudełka. Jak się później okazało, była to drewniana skrzyneczka z jakimiś papierami w środku. Jako, że rybak mieszkał obok muzeum, wiedział, że po połowie ryb z owym znaleziskiem tam właśnie się uda.
Autor: Adam
Był sobie step. Szeroki, żółtawo-zielony step. Wielka przestrzeń, która gdzieś na horyzoncie zlewała się z górami sąsiadującymi z niebem. Na środku tej przestrzeni, wśród kępek traw, widać było przemieszczającą się małą kropeczkę. To Nadzieja, która rozgościła się tutaj na zawsze.
Autor: Sokolik
Rybak wyciągał z wody ciężką sieć. Wśród miotających się ryb zobaczył wiele plastikowych przedmiotów. Ryby były głównym źródłem utrzymania na wyspie, na której mieszkał. Nagranie z jego telefonu wywołało ogromne oburzenie działaczy na rzecz zwierząt. To rozpoczęło wielką akcję sprzątania wód morskich.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Natarczywy stukot wybudzał. Trudno było spać, gdy bladym świtem ptaki dziobały parapet, żeby jeść. Magda wiedziała że zawdzięcza to sama sobie.
Zaczęło się od jej przeprowadzki do nowego mieszkania.
Pierwszego dnia było słonecznie. Postanowiła zrobić sobie kawę i wyszła na balkon. Dosiadł się do niej mały wróbelek i w jego towarzystwie wypiła kawkę.
Budziła się do pracy 4:15 i każdego dnia przed wyjściem z domu sypała na parapet ziarenka. Wróbelek przyprowadzał kompanów. I tak rozwijała się znajomość z wróblami. Trudniej było w weekendy, gdy nieraz chciałaby pospać dłużej.
Którejś soboty usiadła na balkonie i była zaskoczona, gdy wróbelek przysiadł na jej ramieniu. Delikatnie wzięła ziarenka, wyciągnęła dłoń, a on usiadł i zaczął jeść z jej ręki. Tak zaczęła się ich przyjaźń.
Autor: Anna Olawa
Szary człowiek mieszkał w szarym mieście. Jego szare dni mijały jeden po drugim, niezauważalne w swojej szarości. Jedynym kolorowym akcentem jego szarej egzystencji był dom i rodzina. Wszystko robił, by nic nie brakowało i dbał o relacje między członkami rodziny. Nadawało mu to sens życia
Autor: Anna Olawa
Rybak wyciągał z wody ciężką sieć. Wśród miotających się ryb zobaczył złotą rybkę. Uradowany zaczął do niej mówić i składać życzenia, które chciał, aby ta spełniła. Rybka jednak milczała i ani myślała się odezwać. Rybak wziął ją do domu, by pokazać żonie. Jego luba, słysząc o życzeniach, roześmiała się tylko i uświadomiła ukochanemu, że wątpliwe, aby karpie Koi żyjące w oczkach wodnych spełniały życzenia. Ten okaz najwyraźniej był uciekinierem wolącym rzeki zamiast przydomowego akwenu.
Autor: Małgorzata
Był sobie step. Szeroki, żółtawo-zielony step. Wielka przestrzeń, która gdzieś na horyzoncie zlewała się z górami sąsiadującymi z niebem. Na środku tej przestrzeni, wśród kępek traw, widać było przemieszczającą się małą kropeczkę. To coś istniało jeszcze przed powstaniem świata, który znamy. Teraz wróciło, ciekawe teraźniejszości. Sprytnie wkomponowało się w przestrzeń i uważnie przyglądało się wszystkiemu dookoła.
Autor: Gwiazdeczka
Rybak wyciągał z wody ciężką sieć. Wśród miotających się ryb zobaczył krasnoludka, który był wściekły, że został złapany. Głośno protestował i krzyczał na rybaka. Ten powiedział, że wykonuje jedynie swoją pracę i wcale nie zamierzał złowić niczego innego poza rybami. Maluch nieco uspokoił się i przeprosił staruszka za niemiłe słowa. Potem udali się razem do chatki rybaka i zjedli pyszną rybną kolację, po której krasnoludek wskoczył z powrotem do wody, zapewniając swojego nowego przyjaciela, że z pewnością go jeszcze odwiedzi.
Autor: Gwiazdeczka