ćwiczenia literackie
Szary człowiek mieszkał w szarym mieście. Jego szare dni minęły jeden po drugim, niezauważalne w swojej szarości. Jedynym charakterystycznym akcentem je g o szarej egzystencji było małe puchate zwierzątko, które mieszkało w jego torbie podręcznej. Ten lokalizator był zdrowy i miał poczucie humoru , który był mężczyzną.
Autor: Gwiazdeczka
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do środka. Rozejrzała się uważnie i wzruszyła ramionami. „Klub jak klub” – mruknęła i wyszła.
Krasnoludek, który siedział w kącie odetchnął z ulgą, bo nie lubił takich naburmuszonych księżniczek, a musiał usługiwać każdej, która tego zażądała.
Autor: Ewa Damentka
Wiosenny las przyciągał spacerowiczów delikatną zielenią drzew, świeżą młodziutką trawą i orzeźwiającym zapachem. Aż chciało się wziąć głębszy oddech…
Leśną dróżką szedł młody mężczyzna i jego mały synek. Poszedł z nim, aby poznał drzewa, jakie rosną w lesie. Chłopiec był bardzo zainteresowany. Pomyślał, że po powrocie do domu zacznie rysować te drzewa. Może nawet stworzy taki atlas.
Autor: Sokolik
Szary człowiek mieszkał w szarym mieście. Jego szare dni mijały jeden po drugim, niezauważalne w swojej szarości. Jedynym kolorowym akcentem jego szarej egzystencji była kolorowa piłka od koszykówki, która leżała pod biurkiem przy samej ścianie. Kiedyś wyciągnął ją i postanowił napompować. Kiedy już to zrobił, wyszedł z nią na podwórko, aby potrenować rzuty do kosza. Okazało się, że sprawiło mu to dużą frajdę.
Autor: Sokolik
Syrena uważnie przyglądała się rybackiemu kutrowi tarmoszonemu przez wiatr i zalewanemu przez wodę. Zobaczyła, że z łodzi, prosto w spienione fale, wypadła jedna osoba. Spojrzała na swoje siostry. Porozumiały się bez słów i zgodnie rozpostarły sieć, w którą wpadł człowiek. Razem z siecią zaholowały go do podziemnego pałacu. Tam Neptun rozstrzygnie o jego losach. Powoli mu się utopić lub wrócić do domu. Możliwe też, że przemieni go w trytona, bo uzna, że przyda mu się nowy gwardzista.
Autor: Ewa Damentka
Szary człowiek mieszkał w szarym mieście. Jego szare dni mijały jeden po drugim, niezauważalne w swojej szarości. Jedynym kolorowym akcentem jego szarej egzystencji był czerwony autobus, do którego kiedyś mężczyzna wsiadł i wyjechał do dużego miasta. Przez długi czas zastanawiał się, czy nie wrócić do swojego małego miasteczka, gdzie wszystko było szare, znane, ale przewidywalne.
Autor: Adam
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do środka. Jeszcze nigdy nie była z Klubie Anonimowych Księżniczek. Nigdy też nie spotkała żadnej księżniczki. Ciekawa była jak wyglądają i czym różnią się od zwyczajnych kobiet. Wewnątrz było wiele pań. Wszystkie kłębiły się wokół recepcjonistki, która rozdawała formularze z deklaracją przystąpienia do klubu. Nowo przybyła przyglądała się temu lekko zdegustowana. Bardzo nie lubiła stać w kolejkach. Nie lubiła też tłumu. Lepiej się czuła sama lub w kameralnym towarzystwie. Wyszła więc z lokalu, uznając, że może zajrzy tu za jakiś czas. A księżniczki na razie poogląda w telewizji lub poczyta o nich w kolorowej prasie. Kobiety w środku nawet nie zauważyły jej wejścia i wyjścia. Wszystkie były zaaferowane możliwością dołączenia do elitarnego Klubu Anonimowych Księżniczek.
Autor: Ewa Damentka
Wiosenny las przyciągał spacerowiczów delikatną zielenią drzew, świeżą młodziutką trawą i orzeźwiającym zapachem. Aż chciało się wziąć głębszy oddech…
Leśną dróżką szedł młody mężczyzna i cichutko nucił pod nosem. Usłyszały to wiewiórki, które siedziały na pobliskich drzewach. Kiedy mężczyzna się oddalił, zwierzątka podążyły za nim i odprowadziły go do wyjścia z lasu. Mężczyzna nawet o tym nie wiedział.
Autor: Sokolik
Szary człowiek mieszkał w szarym mieście. Jego szare dni mijały jeden po drugim, niezauważalne w swojej szarości. Jedynym kolorowym akcentem jego szarej egzystencji był kolorowy gil. Kolorowy akcent nagich jeszcze drzew. Wspaniale eksponujący swój śpiew i upierzenie był prawdziwą ozdobą rzeczywistości i dodawał pogodnego nastroju otoczeniu szarego człowieka.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Syrena uważnie przyglądała się rybackiemu kutrowi tarmoszonemu przez wiatr i zalewanemu przez wodę. Zobaczyła, że z łodzi, prosto w spienione fale, wypadła jedna osoba. Spojrzała na swoje siostry. Porozumiały się bez słów i zgodnie z naturą pochłonęły je syrenie myśli. Błądziły nimi po dnie oceanu, wypatrując tonącego.
Autor: Gwiazdeczka