Tag: Gwiazdeczka

Drzewo Życia rosło wielkie i rozległe. Jego pień był silny i mocny, gałęzie obejmowały cały świat, a korzenie sięgały bardzo głęboko. Pewien drwal postanowił je ściąć. Uznał to za wyzwanie, największe wyzwanie swojego życia. Miał ostrą siekierę, był silny i zdeterminowany. Ściął już tyle drzew, że nie sposób było je policzyć.

Kiedy jednak zanurzył ostrze siekiery w korze drzewa życia, znieruchomiał, a z jego oczu popłynęły łzy. Nie rozumiał, co się dzieje. Był twardym człowiekiem i nie pozwalał sobie na chwile słabości. Jednak wyciągnął siekierę z pnia, upadł na ziemię i płakał jak dziecko.

Poczuł, że są takie drzewa, których nie wolno ścinać.

Autor: Gwiazdeczka

Drzewo Życia rosło wielkie i rozległe. Jego pień był silny i mocny, gałęzie obejmowały cały świat, a korzenie mocno zakotwiczały je w ziemi.

Nagle w jego liście zaplątał się piękny latawiec. Widok był przykry, ponieważ latawiec połamał się i wydawało się, że właśnie zakończył swój żywot. Może to było nawet romantyczne, biorąc pod uwagę, w jak pięknym otoczeniu zginął. To był jednak jego pierwszy lot. Miał nadzieję na więcej, więc zapłakał.

I wtedy stało się coś niezwykłego. Liście drzewa zaszeleściły i czule otuliły latawiec. Samo drzewo zadrgało, a gałęzie poruszyły się. Po chwili liście otworzyły się i spomiędzy nich wyleciał zjawiskowy Feniks. Był naprawdę imponujący i stało się jasne, że przed nim długie dobre życie niesione na ogromnych skrzydłach.

Autor: Gwiazdeczka

Drzewo Życia rosło wielkie i rozległe. Jego pień był silny i mocny, gałęzie obejmowały cały świat, a korzenie, podobnie jak całe drzewo, nieustannie wysyłały sygnały do wszelkich istot na Ziemi o pięknie życia. Nikt ich jednak nie słyszał. Jedynie nieliczne zwierzęta rozumiały jego mowę.

Któregoś dnia mała dziewczynka usłyszała głos Drzewa Życie. Opowiedziała rodzicom o swoim odkryciu, ale ci nie byli gotowi na tę wiadomość i wyśmiali córeczkę. Mała jednak nie zniechęciła się i opowiadała swoją historię każdemu, kto zechciał jej wysłuchać.

Autor: Gwiazdeczka

Drzewo Życia rosło wielkie i rozległe. Jego pień był silny i mocny, gałęzie obejmowały cały świat, a korzenie mocno trzymały się ziemi. Każde wrażliwe serce kochało je i dbało o nie tak, jak umiało najlepiej. Ktoś podlewał drzewo świeżą wodą, inny je nawoził, jeszcze inny opowiadał mu ciekawe historie. Był też ktoś, kto śpiewał Drzewu Życia kołysanki do snu. Dzięki tym wszystkim osobom drzewo rosło w siłę i odpłacało się swoją dobrą energią każdemu, kto tego potrzebował.

Autor: Gwiazdeczka

Drzewo Życia rosło wielkie i rozległe. Jego pień był silny i mocny, gałęzie obejmowały cały świat, a korzenie dobrze je odżywiały. Jednak kłócący się wszędzie ludzie zaburzali jego wzrost.

Drzewo Życia, choć zdawało się być niewzruszone na liczne wrzaski i przepychanki, cierpiało. Na zewnątrz było okazałe i zdrowe, jednak jego trzon marniał i pojawiały się pierwsze oznaki choroby.

Niezłomne, cierpliwie czekało na opamiętanie ludzi, rozumiejąc powody ich kłótni. Wiele zależało od ich postępowania, czy byli tego świadomi, czy nie.

Autor: Gwiazdeczka